Welkom op
WorldTrip
Home
Login
Lid worden
Voorbereiding
Waarom op reis?
Wie zijn wij?
Voorbereiding
Gezondheid
Route
Landen
Links
Status Nu
Planning
Paklijst
De Reis
Foto Album
Hoe is t?
Thailand
Maleisie
Singapore
Australie
Nieuw Zeeland
Nederland
Laos
Cambodja
Vietnam
Ecuador
Griekenland
Extra
Suggesties
Chat
Gastenboek
Website
Wisselkoers
Statistieken
Contact

Languages
Kies interface taal:


Hits

Thailand: Bounty stranden in Ko Pha Ngan
Geplaatst op Thursday 10 July - 13:10:03 13:10 uur door Addy&Niki

Thailand Zo even bij komen van de Thaise massage. Dit was onze eerste massage hier, maar geloof ons, er volgen er meer. De gebeurtenissen van ons in het land van de glimlach.

Bangkok - Khao San Road

We zijn een dagje in Bangkoke en kijken onze ogen uit op Khao San Road. CD's voor 100Baht( 1 euro = 48Baht), waarvan het gecopieerde hoesje al vanaf de straat zichtbaar is. De CD's worden pas voor je gebrand als je er een koopt! Legaal hebben we nog geen CD gezien hier. Discmans voor 2000B met een sticker van Sony, maar zonder serienummer (!). Je komt het allemaal tegen op Khao San Road. Na een dagje willen we de stad graag ontvluchten, want door de drukte en de hitte is dit niet echt een goede plaats voor het bijkomen en acclimatiseren.

Ko Pha Ngan - De nachttreinsoep

We hebben een ticket geboekt naar Ko Pha Ngan. Een eilandje voor de kust van Thailand. Met de nachttrein vertrekken we om 1820 uur naar het hopelijk zonnige zuiden. Onze eerste ervaringen in de trein doen zich al snel voor. Nog voor vertrek komt er een vrouw vragen wat we willen eten. Het komt over 2 uurtjes. Onwetend als we zijn bestellen we een soep. Geen van de andere reizigers zien we iets bestellen. Dat had toch een voorteken moeten zijn. Twee uurtjes later komt er voor ons alleen een dampend bord soep op het gammele treintafeltje. Niki kijkt even. "Er zit een rauw ei in!". Ad:"Oke, dan eet ik het niet op". Niki kijkt me aan en weet dat ze hetzelfde moet doen. Rauw ei eten komt nooit goed uit, zeker niet in een aziatisch land. Maar wat nu dan? Gewoon laten staan. Niki ziet echter nog een oplossing. Uit het raam gieten als ze even niet kijken dit voorkomt dat ze beledigd zal zijn. We kijken elkaar aan en Niki heeft het raam al haast open. Wij, pa Leen en Addy, zien er toch nog wel wat bezwaren in. In een rijdende trein iets naar buiten gooien, dat komt terug tegen het raam. Als dat niet gebeurt, komt het misschien terug naar binnen in het volgende raam en daar zit een nietsvermoedende backpacker. Ook niet echt lekker om zo ongewenst een bak soep naar binnen te krijgen. Addy ziet het al gebeuren dat de bak waar de soep in zit ook mee gaat. Hoe verklaar je die vrouw dat je buiten geen soep, ook geen bak meer hebt? Al met al hilairiteit al om. We hebben toch maar besloten om het gewoon terug te geven en te betalen. De lol wat het geld zeker waard.

Ko Pha Ngan

Na een lange rit met de trein, vier uur bus en twee uur boot, komen we de volgende dag rond de middag aan op Ko Pha Ngan. We zijn op de boot door een mevrouw benaderd van een guesthouse. Normaal gesproken gaan we hier nooit op in, want dit zijn zogenaamde 'touts', die voor commissie je naar een guesthouse leiden. Dit zag er echter redelijke serieus uit en de kamers zijn maar 300B per nacht. Ze heeft ook een fotoboek bij zich, met hele overtuigende foto's van de kamers en de lokatie. Op de pier aangekomen gaan we mee in de laadbak van een pickuptruck, tussen onze backpacks.

De foto's gaven geen verkeerd beeld, alles is hier echt bounty. De mensen zijn erg vriendelijk, alles gaat met een glimlach. Ook is het niet zo als ze je op straat iets aanbieden, vervoer, kamers, eten dat ze je zeven straten verder op nog volgen. Een duidelijke 'nee' met een glimlach is voldoen. Dat bevalt ons erg goed. Na een middagje bijkomen is het wel tijd dat we het eiland een beetje gaan verkennen. We slaan tijdens het ontbijt de kaarten nog eens open en besluiten te gaan lopen naar de waterval Phaeng midden op het eiland. De mensen van het guesthouse verklaren ons gelijk voor gek. Lopen?? Waarom??? Voor 50B brengen we je overal! Nee, wij zijn gekke Nederlanders en willen het ervaren hoe het is om bij 35C in de felle zon te lopen voor 6km. Nou, dat is dus very HOT! Na een aantal kilometers kan je de T-shirts uitwringen. Geen draad meer droog.

De waterval is de moeite niet waard, je toilet doorspoelen geeft meer gebruis en opschudding. Volgens de borden kunnen we naar de top van de berg klimmen op een kleine 500m. We zijn er nu toch, dus vooruit met de geit. Het uitzicht is zeker de moeite waard. Middels een sangthew (autootje met een laadbak met houten planken waar je op kan zitten - schrijf het fout, en uitspreken kan ik het al helemaal niet) komen we aan de andere kant van het eiland in Chalok Lam. Schitterende baai met longtail boten en parel witte stranden. Al met al een wel bestede dag. Na een bezoekje aan het super toeristische Haad Rin (type Renesse in de zomer) en het dorpje Thong Sala, hebben we onze al redelijk geacclimatiseerd en zijn we toe aan wat avontuur. We boeken de boot terug naar het vaste land. Het is wederom een flinke reis. Maar we zijn inmiddels al gewend aan de nachttrein en kruipen braaf op ons bed om een nacht al schuddend en schommeld een poging te doen om te gaan slapen. Nadat we zijn uitgestapt bij Nakhom Phatom wanen we ons onmiddelijk in een andere wereld. Hier zijn weinig toeristen. Ondanks dat het 6.30 uur in de morgen is leeft dit stadje al volop. We lopen met onze nuchtere maag over de plaatselijke markt en snuiven de geuren op van gebakken sate en vis. We genieten van de prachtige grote Stupa (soort tempel) met Boedha, maar veel tijd is er niet want we de trein naar Kanchanaburi vertrek....

 
Opties

Printervriendelijke pagina  Printervriendelijke pagina||Stuur dit verhaal naar een kennis  Stuur dit verhaal naar een kennis