Welkom op
WorldTrip
Home
Login
Lid worden
Voorbereiding
Waarom op reis?
Wie zijn wij?
Voorbereiding
Gezondheid
Route
Landen
Links
Status Nu
Planning
Paklijst
De Reis
Foto Album
Hoe is t?
Thailand
Maleisie
Singapore
Australie
Nieuw Zeeland
Nederland
Laos
Cambodja
Vietnam
Ecuador
Griekenland
Extra
Suggesties
Chat
Gastenboek
Website
Wisselkoers
Statistieken
Contact

Languages
Kies interface taal:


Hits

Maleisie: Mount Kinabalu
Geplaatst op Thursday 04 September - 08:13:53 08:13 uur door Addy&Niki

Maleisie Spierpijn!!!!!!! Maar het was het waard....

Sandakan

Na de modderige jungle van Uncle Tan is het snel gewend in het MayFair hotel in Sandakan. Voor het luttele bedrag van 45RM per nacht hebben we een heerlijke kamer met dubbelglas voor de herrie en jaja, een TV met VCD speler (net zo iets als DVD, maar dan anders, of zoals the thaise zeggen: same, same but different!), warme douche!! en eens een lekker bed. Dat kan niet meer stuk. Mede door het feit dat Sandakan als stadje 4x nix is, waren we even lekker lui gekluisterd aan de TV voor 2 dagen met een deel van de VCD collectie van meneer Chinees (zeg maar Chinees Zonder Naam (CZN)). Na 2 dagen waren we toch wel weer een beetje uitgerust, en met de bus vertrekken we 's ochtends vroeg naar het hoofdkwartier van Mount Kinabalu. De buschauffeur van deze bus heeft een aangeboren behoefte tot levensmoeheid, wat zich uit in te hard rijden, bijvoorkeur in de bochten en inhalen op momenten dat het niet kan. Zoals 10meter voor de bocht even kijken, dan twijfel.... 5 meter voor de bocht, ja toch maar doen. Ach, we zijn er gekomen. De dag brengen we voor de rest door in rust om voor te bereiden voor de tocht der tochten (voor ons dan).

Beklimming tot Laban Rata

De eerst dag worden we gekoppeld aan gids Rapilin Wido, of gewoon Raplin. Met een busje leggen we de eerste 4km af. Ja, dat was erg makkelijk. Bij de start van de klim wijst Rappie ons er nog even op dat de snelste man van de climbatlon (nee, dit verzinnen we niet, dat bestaat echt) deze beklimming in 2:41 uur doet!!

We beginnen vol goede moed aan de eerste kilometer, wetende dat het er 8,7km zijn, hebben we in de eerste km al zo'n 10x gedacht: "hoe kan ik me bedenken dat ik dit zou kunnen???"" Ik ga TERUG!!".Maar goed, na een tijdje gaat het wat beter en onderweg vragen we aan een ieder die naar beneden komt of ze de top hebben gehaald. "Nee, het regende en het is erg zwaar" is wat we telkens te horen krijgen. Bemoedigend? Niet. Gisteren heeft het van 10uur 's ochtends tot aan de beklimming naar de top geregend. Een van de grootste vijanden op de berg, regen. Wij hebben geluk, het ziet er nog niet naar uit dat het gaat regenen. Gestaag lopen we van shelter (schuilplaats) naar shelter met telkens even rust, want anders worden de spieren koud en wordt het alleen maar lastiger op boven te komen. De laatste 500m naar Laban Rata, tussenpunt en slaapplaats voor de nacht, zijn moordend. We doen 10stappen en rusten weer, snakkend naar lucht, voor een minuut. Oooo.... we gaan echt niet naarboven vannacht. Dat reden we nooit, we denken het niet alleen, maar zeggen het ook tegen elkaar. Na 5 lange uren zijn we dan eindelijk om 1400uur bij Laban Rata. Even wat eten. Niet al te goedkoop hier, maar je telt het er graag voorneer, mede omdat je onderweg hebt gezien hoe het eten hier bovenkomt. 'Oude' vrouwtjes lopen met pakken op hun rug waar wij nog niet eens 10meter op het vlakke mee afleggen!! Ongelofelijk.

Binnen zien we Chris en Mariel al aan een tafeltje zitten. We waren elkaar al 3 keer tegengekomen in Maleisie, en vanmorgen was het toch eens tijd om elkaar aan te spreken. Gezellig praten we nog wat na. Om 1930uur gaan we naar ons dormbed (Slaapzaal) en doen een poging tot slapen.

Dag 2 naar de top

Slapen komt niet veel van. Niki heeft drie stangen in haar rug. Het bed is gewoon rond uit slecht. Nu maakt het niet veel uit, want slapen hadden we anders toch ook niet gedaan. Om 02.30uur gaat de wekker voor niets af, en kleden ons snel aan. Een ontbijtje achter de kiezen en we gaan van start. Althans, dat is de bedoeling. Niki heeft na de eerste stappen al het gevoel dat ze moet overgeven. Misselijk. Het hoort er allemaal bij. De weg naar boven is niet geheel gespreid. Al boerend en ja, smerig maar waar, scheten latend, ga je naar boven. Hoofdpijn hoort er ook bij. Of het de lucht of de hoogte is weten we niet, maar iedereen heeft er wel last van.

Op het nippertje wordt alles binnen gehouden en gaan we op pad naar boven. De begroeiing veranderd langzaam van bos naar struiken en niet veel later klimmen we met touwen naar boven over rotspartijen. Niet zoals de echte pro's, maar pittig zat. Na anderhalf uur staan we bij de laatste shelter op 3800Meter nog wat. We worden gecontroleerd, zodat het duidelijk is dat je met de gids langs dit controlepunt bent gekomen. Even rusten en weer verder. Het begint al langzaam aan licht te worden, als de zon de lucht rood begint te kleuren. Niki heeft het helemaal gehad, maar moet nog een stukje. Kom op meid, je kan het. Om 5.45 staan we net onder het laatste puntje van de berg en de zon begint al zichtbaar te worden. Addy klautert het laatste stukje omhoog om de zonsopkomst te kunnen vastleggen. Niki volgt iets later, maar is wel boven!! Samen met Chris en Mariel, waar we gezamelijk de laatste km mee hebben afgelegd, nemen we de nodige foto's als bewijs. Na drie kwartier hebben we het wel gezien hier op deze koude top (5 C) 4095,2M. Op naar beneden. 2 uurtjes later staan we weer bij Laban Rata op 3367M om het 2de ontbijt van de dag te verorberen. De afdaling wordt om 1000uur weer voortgezet. Tot op 2km voor het einde gaat alles redelijk na tevredenheid. Daarna heeft Addy een 'leeg' linkerbeen en gaat het voetje voor voetje de berg af. Om 1400uur zijn we eindelijk beneden. Geen tijd van 2:41uur, maar gewoon een strakke 14uur (8 op, 6 af)! van 1866M naar 4095,2M en terug. We hebben heel veel geluk gehad dat we een prachtige zonsopkomst hebben, en dat we geen regen hebben gehad. Er prettig. Beneden aangekomen nemen we even wat te eten en gaan vervolgens met een busje naar Poring Hot Springs.

Poring Hot Springs.

Poring Hot Springs is een natuurlijke warmwaterbron met een heerlijke zwavellucht (euhh). Het is morgen een nationale dag voor Maleisie, dag van de onafhankelijkheid, waardoor veel Maleisiers vrij hebben en graag hier naar toe komen. Het is dus verstandig om vandaag al wat te badderen. Het regent, maar dat mag de pret niet drukken, want de baden zijn dan wel buiten, maar warm. Het duurt even voor de baden gevuld zijn. Addy vindt het wat te warm en wil er wat koud bij. Dat gaat iets sneller dan de bedoeling is. Bij het draaien van de kraan gaan het gehele ding er af en ontstaat er een fontein van 3 meter hoog! Gelijk alle bekijks en krijg dan de kraan er nog maar eens op. Gelukkig is er een kerel uit Miri die een helpende hand biedt. Einde voorstelling.

Kota Kinabalu

De naweeen van de berg zijn de volgende dag goed voelbaar. Lopen gaat, maar met de nodige houterigheid. Gelukkig is er een Jacuzzi die ons voor een uur moet relaxen. Werkt deels. Vandaag willen we naar Kota Kinabalu (KK) reizen. Met een beetje afdingen komen we na een half uurtje aan in het plaatsje Ranau, alwaar er, alsof het afgesproken is, een bus voor ons staat. Anderhalf uur later staan we binnen bij City Park Inn, voor een kamer met airco. De rest van de dag en de dag er na doen we niet veel. Spierpijn en wat klusjes vullen de dag.

vliegen

Dinsdags stappen we op het vliegtuig naar Kuching. Het is een tussen stop op weg naar Johor Bahru, West Maleisie. Kuching zijn we al eerder geweest en we weten hier de weg. Het eten bij het chineese tentje LifeCafe is heerlijk en om 1200uur zitten we heerlijk aan de Claypot Dumplings (nederlandse naam: geen idee, suggesties welkom!). Wat winkelen, internetten en rennen door een gigantische regenbui, brengt ons weer op het vliegveld van Kuching. De vlucht naar Johor Bahru verloopt prima, net als alle andere vluchten van Malaysia Airlines overigens.

We hebben nog 2 daagjes in Singapore voor we op 4 September om 22.15uur Singoporese tijd naar Darwin Australie vliegen. Hierover later meer....

 
Opties

Printervriendelijke pagina  Printervriendelijke pagina||Stuur dit verhaal naar een kennis  Stuur dit verhaal naar een kennis