Welkom op
WorldTrip
Home
Login
Lid worden
Voorbereiding
Waarom op reis?
Wie zijn wij?
Voorbereiding
Gezondheid
Route
Landen
Links
Status Nu
Planning
Paklijst
De Reis
Foto Album
Hoe is t?
Thailand
Maleisie
Singapore
Australie
Nieuw Zeeland
Nederland
Laos
Cambodja
Vietnam
Ecuador
Griekenland
Extra
Suggesties
Chat
Gastenboek
Website
Wisselkoers
Statistieken
Contact

Languages
Kies interface taal:


Hits

Nieuw Zeeland: Wijn, schapen en backpacken maar dan anders
Geplaatst op Monday 17 November - 05:28:55 05:28 uur door addy&niki

Nieuw Zeeland Ongemerkt 25km lopen, stoom uit de grond en kokende meren, sundae ijsjes en waarom rugby even niet leuk is in Nieuw Zeeland.

Het kauri bos was volgens pa maar deprimerend (donker bos en regen), dus snel de zon opzoeken van Roterua. Dit stadje heeft een gezellig centrum, en ja, ook hier is alles weer gerefereerd aan de MacDonalds. Waar je ook heen moet, de eerste vraag is: "You know where the MAC is?". Yes we know! (We zijn namelijk gek op die sundae ijsjes met choco, met dank aan chris & mariel!)

Stoom en ander natuurgeweld

We gaan hier het nodige natuurgeweld bezoeken. Hells Gate, met stoom uit de grond en modderpoelen die bubbelen van het koken der aarde. Het is hier een vulkanisch gebied, waardoor er een heel speciaal landschap ontstaat. Na hells gate bezoeken we ook nog het Whakarawerawa dorp, met zijn Maori inwoners. We krijgen een rondleiding door het dorp met een culturele tint als we een heus Maori optreden krijgen met zang en dans. Erg mooi in het dorpsdecor. De maori's koken/stomen hier ook in een box hun eten. Leuk om te zien hoe ze hier leven.

Een stukje buiten Roterua ligt een park met een geiser die om kwart over 10 spuit. Dit gebeurt zo op tijd omdat men deze activeert met een dot zeepsop. Na 10 minuten wachten spuit het water 20 meter om hoog. Daarna is het tijd om de rest van het park (Wai-o-tau) te zien. Hier komen we prachtige landschappen tegen. Kokende meren met knal oranje randen en meren die knal groen zijn. Een mooi park.

Taupo & Backpacken

Taupo ligt heel toepasselijk aan een meer wat ooit gevormd is door een vulkaan. Activiteiten te over als je wilt, maar wij kiezen de eerste dag voor de benenwagen. Vanaf de camping lopen we naar de Huka Falls, erg mooi en indrukwekkend. De Rivier levert hier 15% van de energievoorziening van heel NZ! Na de wandeling bezoeken we nog even de bijenboer, maar dit is maar een duffe bedoening. Niet alles kan je natuurlijk van te voren bepalen of het leuk is, maar dat is deel van het reizen. Na 2 uurtjes zijn we weer terug op onze camping waar we een huisje hebben gehuurd. We hebben hier ondekt dat er een serie campings zijn die allemaal bij een keten horen, genaamd Top10. Deze campings behoren tot de beste van NZ en zijn verdeeld over heel het land. Ze zijn allemaal van de zelfde kwaliteit en het maakt het zoeken naar een accomodatie wel wat eenvoudiger (inderdaad aan de andere kant wel wat saai, maar toch!). Zo heeft pa al gezegd dat het niets meer te maken heeft met backpacken. Hij was van huis gegaan met een slaapzak bij zich voor -10C en heeft nu elke avond een bed met elektrische deken!!! Het moet niet gekker worden! Voor de Nederlanders onder ons, de huisjes zijn vergelijkbaar met Centerparks om je een indruk te geven. Alles er op en er aan. Zo hebben we bij deze camping in Taupo zelfs een verwarmd buitenbad op 38C. Erg lekker na een wandeling om hier even in te relaxen. We genieten dus zeker even van de luxe die NZ ons biedt.

Wandelen & niet wandelen

Zondag hebben we een relaxte dag met een wandeling van 3 uurtjes langs het meer van Taupo. Mooi weer en mooie uitzichten. Om de conditie toch wat meer op peil te brengen (pa heeft een hartslag meter voor het hardlopen bij zich en dat is schrikken als we deze even proberen, vandaar) maken we de volgende dag nog een flinke wandeling. Met de auto rijden we naar het plaatsje Kinloch om daar in het uitgestorven gehuchtje (we hebben echt niemand gezien daaro) onze auto te parkeren voor de wandeling. We zijn lekker vroeg en starten de wandeling langs het meer. Dit keer gaat het over heuvelachtig terrein. Twee uur lang lopen we door de bebossing met een aantal uitkijkpunten over het meer en omgeving. Aan het einde hebben we een picknick plaats met niet geheel onbelangrijk, een toilet. Terug gaat het allemaal wat beter. Het is wat meer afdalen nu, hoewel pa nog wel even een tak niet ziet door zijn petje en daarna de sterretjes mag bewonderen. Even pijnlijk, maar het gaat al weer prima hoor. 's Middags relaxen we wat. Taupo en omgeving heeft nu wel weer zijn indrukken nagelaten, op naar het volgende stekkie. Dit moet Tongariro National Park worden. We rijden er naar toe, maar het weer is niet best, bewolkt en af en toe regen. Bij het informatiecentrum vragen we na wat het weer de komende dagen gaat doen. Morgen wind met snelheden tot 80km/u, dus dan moet je kruipend over de Tongariro Crossing, en overmorgen regent het de hele dag. Lekker! Niet dus. Met een warme kop koffie overleggen we even en besluiten daarna de reis voort te zetten naar Wellington. Daar moeten we over een paar dagen zijn om de overtocht naar het zuidereiland te maken(15Nov). Zo rijden we deze middag door het heuvellandschap van NZ met zijn schapen en koeien. Gelijk even rechtzetten, tot nu toe zijn het zeker net zo veel koeien als schapen, dus het beeld van 4 miljoen schapen is nog niet compleet voor ons, maar het kan natuurlijk nog komen.

Wellington

Wederom Top10-en we in Wellington. De camping ligt in een industrie gebied, maar daar is gelukkig niets van de merken vanuit ons huisje. De eerste dag hebben we er een luie dag, na de reisdag van de dag er voor hebben we dat even nodig, tenslotte heb je thius ook wel eens zo'n zondag dat je denkt, ha, wat is mijn bed lekker vandaag.

Voldoende uitgerust bezoeken we de volgende dag de stad Wellington. Na drie maanden reizen is de volgens Niki eindeloze zoektocht naar een Memorystick dan toch geeindigd. Addy heeft er weer wat geheugen bij (digitaal dan, de rest neemt alleen maar af). Niki wordt ook weer blij gemaakt, want ze heeft na 4 maanden weer een nieuwe broek. Dit was wel nodig, want ze had een licht grijze afritsbroek met donker grijze pijpen. Geheel verkleurd door de Aziatische zon. Zo blij als een jonge hond huppelt ze vandaag door Wellington (beiden met dank aan pa!). Wellington is een leuke ambtenaren stad, een goede en relaxte sfeer, die meer heeft dan Auckland (druk en onrustig). De dag van de overtocht gaat gepaard met de nodige verwarring. We komen aan en weten niet precies waar we moeten zijn, maar het is bij Strait Shipping. Aangekomen bij het burootje blijken we niet op de lijst te staan. We moeten het proberen bij de vracht afdeling. Daar aangekomen wordt er al gelijk geroepen dat we van GoRentals zijn zeker. We moeten even betalen en worden gelijk op de boot gelaten. Het lijkt er op dat hier het een en ander zwart wordt gedaan.... hahaha... nou ja, wij worden als VIP(Vrezelijk Interessante Personen) behandeld, want we zijn als eerste op de boot en staan met de auto zo vooraan om er weer af te gaan. Op de boot bewonderen we de andere die er nog op moeten en geduldig nog een tijdje moeten wachten. De overtocht duurt wel wat langer dan verwacht, 4 uren, waar wij dachten in de termen van een uur. Zo zijn we om 1700uur pas in Picton en we willen nog graag naar Nelson rijden. We rijden een stukje langs de kust binnendoor om een stuk af te snijden, maar dit gaat lekker bochtig door de bergen heen. Onderweg bellen we even naar een camping (goed geraden, een Top10), maar voor het eerst krijgen we te horen:No we are full! Das even minder. We bellen er nog een paar, maar vinden niet echt wat. Dan maar doorrijden en we zien wel waar we uitkomen. Onderweg net voorbij Nelson komen we 's avonds aan bij een Motel en hebben we toch nog een plaatsje om te overnachten.

Abel Tasman National Park

De volgende morgen besluiten we om toch wat dichter in de buurt te komen van het nationale park. Zo rijden we niet veel later het plaatsje Motueka in op 20km afstand van het park. Even proberen we een paar adressen, maar na diverse keren vol te hebben gehoord rijden we door naar Makanau. Dit kustplaatsje ligt werkelijk aan het park vast, met als gevolgd dat het hier dus ook allemaal vol zit. Het blijkt dat nu het weekend is er veel mensen uit Chistchurch zijn die een feestweekend in de stad willen ontlopen. Terug in Motueka vinden we uiteindelijk een Motelkamer die ook nog naar ons zin is. De middag besteden we aan het uitzoeken van een aantal tochten door het park en even moet er hardgelopen worden voor de conditie.

Vroeg op, want om 9 uur moeten we al bij Makanau zijn voor de start van onze trip. We worden met een watertaxi (boot) naar een baai gebracht om vervolgens terug te lopen. Na een korte trip van 40minuten staan we in Bark Bay. We lopen vandaag als het goed is 6,5 tot 7 uurtjes terug naar het startpunt. De uitzicht over het Abel Tasman National Park zijn adembenemend. Het eerste stuk is nog redelijk klimmen en dalen over het kustpad. Na 4 uurtjes zijn we bij de volgende baai, waar we ons afvragen hoe lang het nog is. Nog een redelijk stuk op de kaart en dan nog terug naar de auto in het dorp. Gelukkig is het pad nu redelijk vlak en kunnen we doorlopen. We beginnen aardig moe te worden aan het einde van de rit, als we zien wat de afstand is die we gelopen hebben. 25km!!! We hebben vandaag de halve Abel Tasman Track gelopen in 1 dag! (normaal is dit stuk dus 2 dagen). Nou ja, goed voor het wegwerken van de vele MacDonalds Sundae ijsjes en de fish & chips.

Wijn

We zijn gisteren op de wereldkampioenschappen Rugby uitgeschakeld door Australie met 22-10 als NZ-ers zijnde. Dat moet even vergeten worden, dus gaan we vandaag aan de boemel. Niki en pa zijn fan van een lekker wijntje en daarom gaan we vandaag oppad naar de wijnboeren hier in de omgeving van Nelson om de nodige wijn te proeven. We hebben een heuze route met wijnboeren er op, dus dat moet wel lukken. Zo stoppen we in een plaatsje met de naam Moutere voor een wijntje bij Moutere Hills Vineyards. De wijn wordt ook geexporteerd naar Nederland, Haarlem. In de tuin genieten we van de lunch. Addy die geen wijndrinker is, wordt stil gehouden met een ijsje en is chauffeur voor deze dag. Zo rijden we deze middag nog 2 wijnerijen af om te proeven....

Morgen gaan we nog een wandeling doen in het Abel Tasman park opzoek naar zeehonden aan de noordpunt. Daarna reizen we door naar Kaikoura,Dunedin,Te Anau.... maar daarover de volgende keer meer....

 
Opties

Printervriendelijke pagina  Printervriendelijke pagina||Stuur dit verhaal naar een kennis  Stuur dit verhaal naar een kennis