Welkom op
WorldTrip
Home
Login
Lid worden
Voorbereiding
Waarom op reis?
Wie zijn wij?
Voorbereiding
Gezondheid
Route
Landen
Links
Status Nu
Planning
Paklijst
De Reis
Foto Album
Hoe is t?
Thailand
Maleisie
Singapore
Australie
Nieuw Zeeland
Nederland
Laos
Cambodja
Vietnam
Ecuador
Griekenland
Extra
Suggesties
Chat
Gastenboek
Website
Wisselkoers
Statistieken
Contact

Languages
Kies interface taal:


Hits

Nieuw Zeeland: Jetboten in Wanaka & gletsjeravonturen in Frans Jozef
Geplaatst op Tuesday 09 December - 09:02:59 09:02 uur door addy&niki

Nieuw Zeeland Relaxen in de plaatselijke bioscoop van Wanaka, lopen op de gletsjer, vliegen in Frans Jozef en puzzelen om niet dommer te worden.

Van de Milford Sound naar Lake Wanaka

Het is tijd om de prachtige Milford Sound te verlaten. We rijden langs felblauwe meren en besneeuwde bergen naar lake Wanaka, onze volgende bestemming. Natuurlijk stoppen we onderweg in Queenstown, want, alhoewel niemand van ons zich geroepen voelt om te bungyjumpen (stelletje watjes), willen we natuurlijk wel 1 van de beroemste bungyplaatsen ter wereld zien. A.J. Hackett heeft de eerste bungyjump site ter wereld en je kan hier met een beetje lef van een historische brug afspringen zo het ravijn in. De echte liefhebbers kunnen ook nog in het water duiken voordat ze weer door het elastiek omhoog getrokken worden.

Jetboten

Lake Wanaka is een relaxed klein plaatsje bij een mooi blauw meer. We willen natuurlijk wel wat avontuur dus we besluiten een jetboot-tripje te boeken voor de volgende dag.

Toch wat zenuwachtig omdat we niet helemaal weten wat er gaan gebeuren staan we de volgende dag bij de pier om te gaan jetboten. Voor de zekerheid worden de nodige reisziektetabletjes ingenomen. We krijgen een reddingsvest aan en stappen in het kleine speedbootje. Al snel wordt ons duidelijk wat de bedoeling is. Met hoge snelheid raced onze bootcoureur over het meer in de richting van een riviertje. Het speciale aan deze boot is dat de boot bij een hoge snelheid 360 graden rond kan draaien! Al snel gillen we bij ieder rondje en duiken we weg om de takken te missen van de bomen die langs de rivier staan. In Nieuw Zeeland weten ze in ieder geval wat een adrenaline-kick is. Het ritje is al na een uurtje voorbij en we zijn allemaal verslaafd. Lekker scheuren over dat water.

Puzzelworld

Tijd om de hersenen te laten kraken en te bewijzen dat we niet dommer zijn geworden van al dat reizen. We hebben tenslotte gehoord dat je van 3 weken vakantie 20 % van je intelligentie verliest. Aan ons de zware taak om te bewijzen dat het allemaal nog wel meevalt na 5 maanden reizen. We gaan deze middag naar Puzzelworld. Allereerst besluiten we om het doolhof uit te proberen. Het is een doolhof met 1,5 kilometer gangen. Er zijn 4 huisjes met de kleuren blauw, groen, geel en rood. De bedoeling van dit doolhof is de huisjes in de juiste volgorde te vinden en dan de weg terug uit het doolhof. Het valt echter niet mee en na een half uurtje lopen heeft Addy eindelijk het eerste huisje gevonden. Niki en Pa Leen lopen dan nog behoorlijk verdwaald rond. In het doolhof hangt een bord dat de meeste mensen 3 tot 5 kilometer lopen voordat ze alles gevonden hebben. Niet echt hoopgevend. Addy is de winnaar en heeft binnen 45 minuten alle huisjes in de juiste volgorde gelopen. Niki en Pa Leen hebben ook alle huisjes gevonden, maar niet in de juiste volgorde. We besluiten om allemaal onze weg terug te vinden naar de uitgang. Niki speelt dan even vals omdat de zon toch wel erg fel schijnt en de cola te aanlokkelijk wordt, maar Pa Leen en Addy vinden keurig de weg terug. In puzzelworld is ook een Hall of Illusion aanwezig. Hier is een grote wand met witte beelden van belangrijke mensen zoals Mandela. Als je langs de wand loopt is het net of de gezichten met je meedraaien en bol zijn terwijl ze eigenlijk hol zijn. Best wel eng zo'n grote wand met gezichten die je helemaal volgen. Voor de rest zijn er nog de nodige tekeningen van Escher, met het nodige gezichtsbedrog. Met de kleine puzzeltjes in het restaurant besluiten we deze puzzelmiddag.

Deze avond gaan we naar de plaatselijk bioscoop. We hebben al van een aantal mensen gehoord dat het heel erg leuk en relaxed is. We moeten erg lachen als we zien dat deze plaatselijke bioscoop een schuurtje is gevuld met oude bankstellen en luie stoelen die de plaastelijke bevolking heeft gedoneerd. Er staat zelfs een oude Kever in de zaal. Onderuitgezakt met Chocomelk en een grote zelfgemaakte koek kijken we naar de Franse film "Read my lips".

Rondtoeren over onderverharde wegen

Na een luie start van deze dag gaan we op weg met auto om de omgeving te verkennen. De nodige foto's worden gemaakt van spiegelende meren met besneeuwde bergen. Het valt niet mee om hier een slechte foto te maken! We rijden over een onverharde weg richting Mount Aspering National park. Onderweg worden we opgehouden door vele koeien en schapen (ja zelfs met lammetje hier in de lente) die de weg oversteken. We picknicken in een verlaten rivierbedding en rijden weer terug naar Wanaka. Pa Leen trakteert ons op een ijsje (3 hele grote bollen) waardoor we de rest van de middag nodig hebben om uit te buiken.

Frans Jozef Gletsjer

Het wordt tijd om de gletsjers te bezoeken omdat onze tijd in Nieuw Zeeland gaat dringen. We rijden naar het dorpje Frans Jozef dat heel klein is en eigenlijk alleen uit toeristen bestaat. We proberen meteen voor de volgende dag om 12.00 uur een trip te boeken met een helicopter naar de gletsjer en dan lekker rondwandelen op het ijs. Helaas is het de volgende dag zo bewolkt dat de trip van 12 uur gecanceld wordt. Balen maar we besluiten dan zelf de gletsjer eerst maar eens van dicht bij te zien. We rijden richting de Frans Jozef Gletsjer en de laatste kilometer lopen we door de rivierbedding naar deze prachtige kloof met ijs. Indrukwekkend om te zien hoe hard deze gletsjer smelt. Sommige mensen denken dat komt doordat de temperatuur op aarde stijgt. Andere denken dat de laaste jaren met name de stroming van het weer vanaf Australie is gekomen en niet van de zuidpool. Het is te hopen dat het weer in dat geval weer om gaat draaien aangezien deze gletsjer prachtig is. We doen deze middag meteen de Fox Glacier, aangezien deze maar 23 kilometer verderop ligt. Na een kleine wandeling kunnen we ook van deze gletsjer genieten.

We hebben wederom het tripje met de helicopter geboekt voor de volgende dag en alle hoop is hierop gevestigd aangezien dit de laatste dag in het dorpje is. We hebben goede hoop aangezien de helicopters de vorige dag om 13.00 uur weer zijn gaan vliegen. Niki was behoorlijk gefrusteerd en riep bij iedere helicopter die ze zag, "dat zijn weer 6 mensen die op de gletsjer staan."

Helaas is het deze ochtend wederom zwaar bewolkt en we verzetten ons tripje naar 12.00 uur. De nodige Latte's (Koffie) worden tijdens het wachten nar binnen geslobberd, maar helaas moeten we de trip officieel opgeven. Het weer is echter wel genoeg opgeklaard om een wandeling over de gletsjer te doen. Addy en Niki gaan er voor onder begeleiding van een gids.

Pa Leen heeft echter nog nooit in een klein vliegtuigje gevlogen en Niki & Addy geven hem het laatste zetje voor een rondvlucht van 50 minuten over de gletsjers en Mount Cook. Gelukkig is het weer hier wel prima voor! Zenuwachtig wordt door Pa Leen snel een boterham naar binnengewerkt en het is meteen tijd om te vertrekken, geen bedenktijd dus. Wij gaan ondertussen naar de organisatie die onze wandeling over de gletsjer gaat begeleiden. We krijgen een paar (loei)zware schoenen, ijzers met punten om niet uit te glijden en een regenjas. Met een bus worden we richting de gletsjer gebracht en te voet lopen we naar het begin van de ijsmassa. Hier worden de ijzers ondergebonden en voorzichtig wagen we onze eerste stappen op het gladde ijs. Het valt reuze mee en we hebben veel grip. Al snel lopen we een heel stuk de gletsjer op. We genieten van het mooie uitzicht en gaan af en toe tussen spleten door. Een van deze spleten is echter zo smal en stijl naar beneden dat Niki toch even een aanval krijgt van hoogtevrees in combinatie met claustrofobie, maar gelukkig komt het weer helemaal goed en na een paar uren stevig lopen komen we met zere voeten aan bij Pa Leen die super-enthousiast is over het vliegen. Hij heeft een prachtig uitzicht gehad en wel 80 foto's gemaakt!

Christchurch

We moeten terug naar Christchurch aangezien we binnenkort alweer via Auckland naar Bangkok vliegen. Voor Pa Leen is het einde van de vakantie ook in zicht gekomen. Via de Arthurs pass rijden we naar de andere kant van het zuider-eiland. We hebben in Christchurch al een cabin geboekt aangezien het in het weekend behoorlijk druk kan zijn. We hebben nog 1 dag te tijd om wat souveniers in te slaan en Christchurch te bewonderen en dan is het al weer tijd om naar Auckland te vliegen. Een korte vlucht van 1.5 uur en een busritje brengt ons waar we zijn begonnen in Nieuw Zeeland bij Bamberhouse. Pa Leen trakteert ons op een afscheidsetentje. We maken een goede nacht en dan gaat de reis beginnen naar Thailand.

Op weg naar Thailand

We kunnen allemaal tegelijk om 11.00 uur naar het vliegveld want wij vliegen 13.25 uur en Pa Leen 14.00. Aangekomen op het vliegveld schrikken we behoorlijk want we kunnen ons vliegtuig niet vinden op de borden. Het vluchtnummer komt niet overeen met de tijd op ons ticket en het lijkt erop dat ons vliegtuig al om 10.05 uur is vertrokken terwijl we een paar weken geleden de tijd nog hebben gecheckt. Pa Leen gaat zich alvast ingechecken terwijl wij meteen naar de Qantas balie gaan. Het blijkt dat we een verkeerde tijd hebben doorgekregen en we zijn niet de enige! Gelukkig hebben we een behulpzame medewerker en we worden overgeboekt op een vlucht naar Sydney via Air New Zealand zodat we onze vlucht hiervandaan naar Bangkok kunnen nemen. We hebben echter maar een uur om dat naar het volgende vliegtuig te rennen en we kunnen niet alvast een boardingpas krijgen. Dat worden dus rennen! Gelukkig kan onze bagage wel in 1 keer door naar Bangkok. Op 't vliegveld nemen we afscheid van Pa Leen, maar we zien elkaar al weer over 14 dagen!

Inderdaad moeten we rennen en vliegen op het vliegveld in Sydney! De transferbalie blijkt onbemand te zijn en het duurt even voordat we er achter komen dat bij gate 24 nog een transferbalie is. Hijgend kunnen we net op tijd onze boardingspas in ontvangst nemen en kunnen meteen instappen. We zijn op weg naar Thailand. Hoe zal het gaan met de hitte die we niet gewend zijn, met het reizen zonder auto en waar gaan we naar toe in Thailand. Daarover de volgende keer meer....

 
Opties

Printervriendelijke pagina  Printervriendelijke pagina||Stuur dit verhaal naar een kennis  Stuur dit verhaal naar een kennis