Welkom op
WorldTrip
Home
Login
Lid worden
Voorbereiding
Waarom op reis?
Wie zijn wij?
Voorbereiding
Gezondheid
Route
Landen
Links
Status Nu
Planning
Paklijst
De Reis
Foto Album
Hoe is t?
Thailand
Maleisie
Singapore
Australie
Nieuw Zeeland
Nederland
Laos
Cambodja
Vietnam
Ecuador
Griekenland
Extra
Suggesties
Chat
Gastenboek
Website
Wisselkoers
Statistieken
Contact

Languages
Kies interface taal:


Hits

Cambodja: Angkor Wat, strand & een indrukwekkend levensverhaal.
Geplaatst op Wednesday 25 February - 05:21:31 05:21 uur door Addy&Niki

Cambodja Angkor Wat met Mani, strand met elastiekjes oorlog & toerist in de bosjes gespot!

Siem Reap

Vanuit Phnom Penh aan de waterkant van het Boeng Kak meer naar de stad Siem Reap. Dat kan met een boot over het Tonl? Sap meer voor 18U$, maar ook met de bus voor 4U$. Volgens 'horen zeggen' is de weg in een betere toestand dan in voorgaande jaren. Wegen in Cambodja staan namelijk overal te boek als de slechtste ter wereld! Dat wordt op sommige plaatsen nog absoluut waar gemaakt. Vol goede moed en frisse tegenzin stappen we deze morgen in de bus om 6.30uur. Even is er wat verwarring, als we niet voor de deur worden opgehaald, maar een stukje verderop. Stijn en Fabienne moeten nog even wachten, er komt nog een bus. Wij kunnen wel in de eerst bus, maar zitten helaas op de achterbank. Het begint prima, goede weg en de chauffeur rijdt niet al te idioot. Even oversteken met een pontje en dan komt het eerste stuk dirt road (asfaltloze weg). We hobbelen lekker alle kanten op(50% airtime, eigenlijk moet je voor half geld mee kunnen). Via alle kieren en naden in de bus komt de rode stofaarde naar ons toe. Een tussenstop voor plas en eetpauze en om 15.00 uur zijn we in Siem Reap. Als de bus stopt zien we een mannetje staan met 'Mr. Addy van den Doel' erop voor het Vicotoria Guesthouse. Dat is nieuw! Wij hebben helemaal geen boeking hier, dus hoe komt dat mannetje aan onze naam?? Heel simpel: gekocht! Guesthouses in Phnom Penh en Siem Reap verkopen je naam door in de hoop dat je mee gaat naar hun guesthouse, maar natuurlijk niet zonder commissie. Wel grappig zo'n bordje, maar we gaan toch niet mee. In de bus hebben we Jeroen en Janneke(NL) ontmoet, die met ons meegaan opzoek naar een hostel. Eerst proberen we aan de hand van een eerdere tip een guesthouse te vinden, maar tevergeefs. Een korte blik bij smilies guesthouse, maar dat voldoet bij lange niet. Na nog een aantal korte bezichtigingen, komen we uit bij Korean II guesthouse. Inderdaad met koreaanse eigenaar. De kamer is lekker groot, KabelTV (70 kanalen! H?, kunnen wij het helpen dat dat hier normaal is), en 5U$, inclusief ontbijt en zoveel drinkwater je maar wilt! Kostte wat moeite, maar dan heb je ook wat.

Angkor Wat

Leuk dat je in Siem Reap bent, maar wat doe je daar dan? Het ligt op 7km van Angkor Wat. E?n van de twee meest indrukwekkende bouwwerken ooit gemaakt op de wereld! (de tweede is volgens vele Machu picchu, Peru). De bouwwerken stammen uit het Angkortijdperk dat heer en meester was over de wijde omgeving in tussen de 9de en 14de eeuw. Het is al lang een droom om deze bouwwerken in het echie te zien en die gaan we nu waar maken. Om de spiertjes ook weer eens te gebruiken gaan de tempels met de fiets verkennen. Er zijn een aantal mogelijkheden voor toegangkaarten, 1, 3 of 7 dagen. Wij gaan voor de 3 dagen. 40U$ p.p. Aub. Zo dat is niet te weinig, maar we wisten het vantevoren. Alleen jammer dat ook hier weer iets geks gebeurd met je geld. Het geld wordt namelijk ge-int door een oliemaatschappij, die het grootste deel in eigen zak duwt en maar een klein deel voor onderhoud en restauratie van de monumenten gebruikt. Rare gasten af en toe die Cambodjanen. Maar goed, foto gegeven en een pasje terug en we kunnen op weg.

Nog even trappen en we krijgen de hoofdattractie in beeld, Angkor Wat! Allemachtig wat is dat groot zeg! De rechthoekige gracht om Angkor Wat is 1,8km bij 1,3km. De gracht zelf is 190m breed! Door de entree komen we binnen de tempel muren. De tempel is tussn 1100 en 1175 gebouwd en zogoed als volledig in tact. We klimmen naar boven over een veel te stijle trap. Je moest blijkbaar in die tijd geen hoogtevrees hebben om de godden te aanbidden. Op ons gemakkie kijken we hier rond om dan dezelfde trap weer terug te nemen. De buitenzijden van de tempel is aan alle kanten voorzien van bas-relief. Beeldhouwwerk van de hoogste orde en ook hier overweldigend. Een totale lengte van 800m en super gedetailleerd. Op sommige plaatsen zijn afbeeldingen waar 4 lagen met soldaten overelkaar heen liggen! De droom van iedere archeoloog. We nemen lekker de tijd en zijn na 3 uren pas klaar. Lekker rustig ook, want midden op de dag is iedereen elders ivm de hitte. We brengen nog een kort bezoekje aan Phnom Bakheng, waar je een uitzicht hebt op Angkor Wat en het Tonl? Sap meer. Natuurlijk moeten we even aanzichtkaarten kopen van de kindertjes (10 voor 1U$!). Voor we het weten hebben we er 20. Nog een tempel verder, The Bayon, welke binnen de stadsmuren van Angkor Thom ligt. Zeer leuk om te zien met zijn 216 lachende gezichten. We stoppen nog even bij The Baphuon, maar deze ligt door restauratie aan diggelen. Veel puzzelplezier voor de archeoloogjes. Een zeer leuke dag.

dag 2

Ook deze tweede dag gaan we fietsen. Nu nemen we de andere kant en starten bij tempel Prasat Kravan, om vervolgens door te gaan naar Banteay Kdei en Ta Prohm. Daar komen we een Cambodjaanse beroemdheid tegen. Het 84 jaar oude mannetje dat op de voorkant van de Lonely Planet staat afgebeeld. Na 2 jaar(zo oud is de LP inmiddels) is ie nog steeds bij de tempel aanwezig. De meest gefotograveerde Cambodjaan. Bij Ta Som kan je bij de oostelijke poort duidelijk zien wat de jungle met de tempels doet. Volledig overwoekert door wortels en bomen. Bij het 12 eeuwse zwembad, ja ze moest toen natuurlijk ook wel eens badderen, komen we Sari tegen. Sari is 7 jaar. Ze staat de gehele dag bij haar kraampje. 'Sir, want a cold drink?' 'Coke, Sprite, Fanta, Angkor beer?'. Of Sari ook wel eens naar school gaat? Nee, daar is geen geld voor, maar ze kan wel een gesprekje met je aangaan in het engels. Ook japans is geen probleem. Hoewel het daar waarschijnlijk ophoudt bij 'meneer, een koud drankje?'. Oude rijkdommen, hedendaagse armoede. Als laatste brengen we een bezoekje aan de Phrea Kaen. Een waar doolhof van gangen en nog meer gangen. Wel mooi overigens. Al met al 40km gefietst vandaag en het viel alles mee met de hitte en zere kont. Waarschijnlijk omdat je om-en-om een stukje fiets en een tempel bezoekt.

dag 3

Laatste dagje tempelen. Tot nu toe ging het goed met de tempelitus(te veel tempelen), we hebben er nog geen last van gehad. Vandaag hebben we wel zoiets van:'laatste dag nu!'. Na wat gepingel van 20$ naar 12$ met een tuk-tukman, gaan we voor laatstgenoemde richting Kbal Spean. Waarheen? Ja, dat vragen we ons ook af als we na 45 minuten over een goede weg de rode aarde op gaan. Wederom een hoogstandje van helse wegen op de aarde. Allemachtig zeg. Onze motorman heeft om een of andere reden ook nog eens haast, waardoor we de gevreesde 50% airtime(lucht hangen voor de NLers onder ons) meer dan waarmaken. Even dreigen we om te vallen als we op ??n zijwiel over de weg gaan. Gelukkig heeft Ad de avond er voor goed getafeld en biedt hij voldoende tegenwicht. Eerst even een drankje als we na 15km hobbelen er bijna zijn. We moeten nog een half uurtje lopen tot de rivierbedding. Hier zijn zogenaamde Linga's (bolle stenen) uit de riviersteen gehakt en ook andere afbeeldingen. Op de terugweg doen we het iets rustiger aan, Onze motorman Mani (ak mist in zijn naam, maar niet in zijn akties) slaat verkeerd af en rijdt even verdwaald rond. Tot slot raakt hij op een wel heel hobbelig stukje de controle over het stuur kwijt en beland de combinatie motor & aanhangwagen (met ons er in) in de bossen! Wij niet gewond, maar Mani heeft een zere voet. Volgens hem zelf gaat het wel. Hij lacht zich ten minsten rot om zijn eigen gestuntel. Als we bij de Banteay Srei tempel aankomen zit er bloed op zijn voet. We besluiten om onze Mani maar op te knappen met wat jodium en een pleister, tenslotte zijn we nu 35km van huis af!

Banteay Srei is absoluut de moeite meer dan waard. De tempel staat te boek als een tempel met de fijnste en best bewaard gebleven beeldhouwwerken ter wereld. Men is begonnen met de bouw in 967 en vrijwel elke centimeter is benut om afbeeldingen op te maken. Naast Angkor Wat een must om te zien.

Drie dagen tempels bekijken is ons inziens precies goed. Je hebt dan zeker de hoogte punten gezien en je hoeft je niet te haasten. Als je een week zou nemen kan je tussendoor een dagje rust nemen, maar persoonlijk vinden we het dan wat te lang tempels kijken. E?n dag vinden wij een turbobezoek, maar vroeg beginnen en de vaart erin kan je misschien de hoogte punten ook zien.

Poepen in de bush

Na drie zware dagen tempelen wordt het tijd voor wat rust. Die gaan we zoeken aan het strand van Sihanoukville. In ??n dag van Siem Reap naar Sihanoukville lukt niet zonder tussenstop in Phnom Penh [PP]. Eerst dus weer en busrit terug naar PP van 7 uren.
Als je net als ons lange tijd door Azie rondreist, krijg je hoe dan ook ooit een keer last van je maag/darmen. Zo heeft Addy de laatst dagen 's ochtends last van darmkrampen, maar gebeurt er voor de rest niet veel. En ja, als het dan niet kan.... gebeurt het h?! Als we goed en wel 2 uurtjes onderweg zijn komen de krampen in alle hevigheid weer terug. Waarschijnlijk door het gehobbel over de slechte weg. Als we even stoppen voor een plaspauze langs de weg trekt Addy de stoute schoenen aan en vraagt de chauffeur nog even vier minuten te wachten. En zo zit je dus even later in de bosjes met je broek op je knieen, in de hoop dat niemand je ziet! Maar het lucht wel op zeg!

Zon, zee & ... Strand!

We vertoeven een nachtje in PP in een slecht hostel en gaan weer op weg naar Sihanoukville. De busrit duurt 4 uurtjes en om 1300uur zijn we op het busstation van Sihanouk. Achter op de motor zijn we even opzoek naar een hostel. Alle goedkope hostels lijken vol te zitten. Dit komt omdat het weekend is. Er gaan dan veel mensen uit PP een weekendje strand doen.

Eigenlijk kunnen we over de vier dagen er na kort zijn. Ons rondje bestaat uit: laat opstaan, ontbijten, naar het strand, filmpjes kijken op onze kamer (TV met filmzenders) en weer eten om tot slot naar bed te gaan. Enig hoogtepunt tijdens dit alles is de elastiekjes-oorlog op het strand met 2 lokale jochies van 6 jaar. Erg gelachen om die gastjes als ze wegdoken voor een naderend elastiekje. Ook Ian die ons van fruit wilde voorzien is erg grappig. Elke keer is ze net te laat en hebben we al fruit van een ander te pakken. Voor 2U$ heb je 2 zakjes met heerlijke ananas, bananen,mango en watermeloen. Hmmm. Met dezelfde vaart als we gekomen zijn gaan we weer naar PP. Even voor PP gebeurt er iets waar je niet echt vrolijk van wordt.

Het verkeer in en rondom de stad is af en toe echt van de gekke. Er staan in een stad met ruim ??n miljoen inwoners misschien 10 stoplichten. De 10 die er staan, staan erbij met de functionaliteit van straatverlichting. Alles krioelt door elkaar, bussen, motors, autos, fietsers, mensen met handkar. Een weg heeft vier virtuele banen. De normale banen die naar links en rechts gaan en nog 2 die dan aan de buitkanten tegen de richting inrijden, omdat ze nog niet zijn overgestoken naar de juiste rijbaan. Oversteken als wandelaar gaat ook anders dan in de westerse wereld. Daar wacht je meestal tot de weg leeg is en je naar de overkant kan overlopen. Als je dat hier doet, kom je er dus nooit! De weg is zo druk met motortjes dat het simpelweg nooit leeg is! Gewoon beginnen en langzaam lopend naar de overkant en de rest van het verkeer gaat om je heen. Dat het nooit fout gaat verbaast wel eens. Vandaag gaat het fout. Niet met ons gelukkig, maar wel voor een motorrijder en zijn meerijdster. Wij zitten derde rij van voren in de bus en Addy kijkt door de voorruit van de bus naar buiten. Een jongen met een meisje achterop steekt zonder te kijken de weg over. Onze buschauffeur krijgt het nooit meer aangeremd en probeert nog met sturen te ontwijken, maar tevergeefs. De bus raakt de achterkant van de motor met de bumper en de motor met opzittende gaat onderuit.. Ierdereen in de bus reageert geschokt en nog meer als blijkt dat onze chauffeur gewoon doorrijdt! We weten niet eens of ze het wel overleeft hebben. Niki ziet omkijkend de jongen al weer staan, maar van het meisje weten we niets. 5 minuten later worden we ingehaald door de politie die met tien man sterk duidelijk in overmacht aanwezig is. Iedereen moet de bus uit en het is een kwartier onduidelijk wat er gaat gebeuren. Uiteindelijk wordt de bus inbeslag genomen en na nog een kwartiertje hebben we een andere bus. Vele ongeduldige toeristen zijn er dan al voor veel te veel geld vandoor gegaan op motortjes. Wij komen even later gezond aan in New Lodge guesthouse.

New Lodge is voor ons een heerlijk guesthouse om even tot jezelf te komen in de drukke stad. Niki heeft last van een klein griepje en we hangen een dagje op het terras over het meer. Om een beetje uit te zieken blijven we nog dagje in PP. Niki voelt zich al weer iets beter, dus een rondje door de stad om de gezondheid uit te testen moet kunnen. De eerder gemiste Royal Palace (was gesloten) gaan we doen. De entree is een niet te lullige 8U$ met zijn tweetjes. 2 per persoon en 3 voor camera. Videocamera zou ook nog eens 5U$ zijn, maar wij vinden 8 wel genoeg en filmen lekker illegaal. Het is bij lange niet zo mooi als het Royal Palace in Bangkok, maar toch wel leuk om te bekijken.

Cambodjaans leven

Bij New Lodge komen we 's avonds Lyna tegen. Lyna is 49jaar en ze heeft de oorlog met Pol Pot (rode khmer leider) van dichtbij meegemaakt. Een aantal familieleden zijn in die tijd ook vermoord. Ze vertelt haar levensverhaal en we merken dat het een zeer sterke vrouw is. Haar boedistisch geloof heeft ze na de oorlog laten vallen. Zo veel gebeden en er is niets van uit gekomen. Nu is ze christelijk en heeft hier alle vertrouwen in. Ze heeft van haar ouders meegekregen om kinderen goed te onderwijzen. Studie gaat in tegenstelling tot geld namelijk nooit verloren. Haar kinderen van 16 en 19 (2 meisjes die er ook zijn) hebben al diversen studies gedaan. Haar zoon, vertelt ze, werkt als archeoloog in het oosten van het land. De 16 jarige Apple (bijnaam, ze is de jongste dus het oogappeltje) heeft zeer veel talent. Zo kan ze chinees, frans en heeft ze de gave om hele mooi kunstwerken te maken. Ze kan tekenen, schilderen en maakt met het grootste gemak een bloem na. Dit alles doet ze door gewoon te kijken naar een foto uit een boek.... Supertalent.

De grens weer over

We hebben het rustig aangedaan in Cambodja, maar niet minder genoten. Het wordt tijd voor een nieuw land, Vietnam. Vele reizigers die we tegen zijn gekomen onderweg, hebben ons geinformeerd over Vietnam. Hoe is het land, hoe zijn de mensen? Eigenlijk hebben we van de vele reacties maar een paar goede gehoord. De meesten zijn niet zo positief over Vietnam. Onvriendelijke mensen en ze proberen je altijd af te zetten. Sommige reizigers hebben om deze redenen zelfs hun reis veranderd en gaan naar een ander land. Ook de vogelgriep doet Vietnam geen goed. We zijn benieuwd, weer eens een andere uitdaging.

Vandaag gaan we de grens over naar Vietnam. De eerste 2 uur zitten we in een hobbelbusje. De bus wordt verwisselt voor een bootje en we krijgen de eerste beelden van de Mekong delta. Bij de grens moeten we weer een stempeltje halen. We zijn benieuwd of we hier ook weer corruptiegeld moeten betalen....Tot de volgende keer....

 
Opties

Printervriendelijke pagina  Printervriendelijke pagina||Stuur dit verhaal naar een kennis  Stuur dit verhaal naar een kennis