Welkom op
WorldTrip
Home
Login
Lid worden
Voorbereiding
Waarom op reis?
Wie zijn wij?
Voorbereiding
Gezondheid
Route
Landen
Links
Status Nu
Planning
Paklijst
De Reis
Foto Album
Hoe is t?
Thailand
Maleisie
Singapore
Australie
Nieuw Zeeland
Nederland
Laos
Cambodja
Vietnam
Ecuador
Griekenland
Extra
Suggesties
Chat
Gastenboek
Website
Wisselkoers
Statistieken
Contact

Languages
Kies interface taal:


Hits

Vietnam: Hoi An kleding & Halong Bay per cruise
Geplaatst op Tuesday 06 April - 12:00:00 12:00 uur door addy&niki

Vietnam Luxe backpacken met ligbad & gardarobe aanvullingen in Hoi An. Hoe moet je niet op een motor rijden! En een cruise door Halong Bay.

Hoi An

Hoi An staat bekend om zijn kledingzaakjes en zijn mooie oude centrum. Van de Canadezen Paul en Heather hebben we de tip gekregen om naar het Hao Xuai Hotel te gaan. Daar aangekomen blijkt het inderdaad een super hotel te zijn. Voor 10U$ hebben we een super grote kamer en badkamer met een ligbad! Wow. Dit is luxe zeg. Nou ja, het mag wel een keertje na al die ellende met de darmen. De dagen in Hoi An vliegen voorbij. Addy gaat helemaal los en koopt veel kleding. Niki heeft wat moeite het bij te benen, maar doet ook een goede poging om een tas extra vol te krijgen. Bij Mr. Tuan bestellen we beiden een pak en laten we veel blouses maken. Alles op maat en de volgende dag klaar! Compleet pak voor 40U$! Ook de voeten moeten er aan geloven en er worden nieuwe schoenen aangemeten. Zet je voet maar neer op een A4tje. Een balpenstreep om je voeten, je tenen en je wreef worden opgemeten en morgen heb je een paar schoenen op maat van jou voet gemaakt voor het schokkende bedrag van 20U$! Ja, dat zet wel aan om even de gardarobe van thuis aan te vullen. We komen bij Mr. Tuan Marleen en Walter ook weer tegen. Voor we het weten staan we samen kleding te passen. Walter komt op het idee om zelf een blouse te ontwerpen. Dat wil Addy ook wel. Zo gebeurt het dat we de volgende dag beiden met een zelf ontworpen blouse staan.

Als we een rustig dagje willen houden vraagt Addy bij de receptie of het mogelijk is een DVDspeler te huren in het stadje. Is wel een beetje lastig en misschien een beetje duur is het antwoord. Ik zal zien wat ik voor je kan doen. Oke, we zien morgen wel. Een uurtje laten worden we gebeld op de kamer (jaja, telefoon!). Ik heb een DVD speler voor je hier beneden. Oke, dat is snel. Blijken ze er een gekocht te hebben!!! Het moet niet gekker worden. De manager zag er zeker wel een goed handeltje in en bedacht er gelijk een te kopen. Oke, zo kan het ook. Onze DVD'tjes uit Saigon kunnen we nu lekker op onze kamer bekijken. Mmmmmm....relaxt hoor. We eten nog een paar keer met Marleen en Walter en ook Rob uit Wales is van de partij. Erg gezellig allemaal. Na 5 dagen wordt het tijd om verder te gaan naar Hue. Met een bus komen we na 5 uurtjes aan in deze stad. Met een speurtocht naar een kamer, eindigen we in het zelfde hotel als....ja inderdaad, Marleen en Walter. Het duurt dan ook niet lang als we tijdens onze ontdekkingstocht door het stadje ze weer tegen het lijf lopen. Morgen gaan we met een motortje de omgeving verkennen. Dat belooft veel goeds. Het verkeer is hier in Vietnam echt het extreemst dan waar dan ook op deze planeet. Saigon is een stad met 8 miljoen inwoners en 2 miljoen motors. Bij voorkeur gaan die allemaal gelijktijdig de weg op en als het even kan ook in de straat die jij wilt oversteken. Het gaan dan ook niet zoals in het westen. Er is hier geen links en rechts kijken. Je kan niet wachten tot er een gaatje vrij is. Nee, je gaat gewoon langzaam lopen en hoopt dat de brommetjes je zien en dat ze dan ook nog om je heen rijden. Rennen naar de overkant is levensgevaarlijk, omdat ze zo niet kunnen inschatten hoe ze om je heen kunnen. Niki heeft de neiging om halverwege het oversteken toch te gaan rennen, daarom gaan we samen hand in hand onder luid gillen van Niki naar de overkant.

Motorrijden in Hue

Al vroeg staan we met z'n viertjes klaar voor de tocht van vandaag. We gaan naar de Tu Doc tombe en daarvoor moeten we eerst een stukje brommeren. Nog wat onzeker rijden we achter Marleen en Walter aan. Onder luid toeteren probeert Addy heelhuids de drukke kruispunten over te steken. We lopen rond in dit tempelcomplex en genieten van de mooie omgeving. Meneer de keizer die hier af en toe kwam, liet dit bouwen als grafgebied. Zijn tombe staat er ook tussen een aantal muren. Verrassend genoeg is de omgeving en de gebouwen er omheen mooier dan de tombe zelf. Na een aantal uurtjes rondwandelen door de verschillende gebouwen vervolgen we onze route. Walter heeft gezien dat we een bergje op kunnen rijden en dan een mooi uitzicht hebben over Hue. De lokale bevolking wijst ons regelmatig de juiste weg. We belanden op een smal stoffig weggetje. Ineens springt er van achter een bosje een hond die onder luid blaffen de achtervolging inzet op Walter en Marleen. Walter is echter een behendig motorrijder en kunnen daardoor gelukkig net op de tijd de hond van zich afschudden. Addy ziet het niet zitten om zo hard te rijden en is gestopt. De hond die nu terug komt rennen is al wat gekalmeerd en de plaatselijke bewoners proberen de hond vast te pakken. Snel kijken of alles goed is met die twee. Gelukkig wel. We zijn echter nog maar net weer op pad of Ad verliest de macht over het stuur. Het weggetje is wel heel smal geworden en aan de rechterkant is een flinke kloof. Om te vermijden dat we in de kloof belanden stuurt hij te veel naar links waardoor we van het pad afgaan. Ad probeert te remmen met de voetrem, maar hij heeft helaas zijn voeten al op de grond om evenwicht te houden. We belanden een paar meter naast het pad, vlak voor een familiegraf. Pffhhhh... dat was even heftig. De ??n wordt haast opgevreten door een hond, en de ander...ja verzin het zelf maar, maar we lagen haast onder de zoden. brrr....

Vol goede moed gaan we verder. Helaas kunnen we het bergje niet op en rijden we terug naar Hue. Marleen en Walter gaan naar de lunch wat anders doen en wij gaan nog naar de Thien Mu Padoga. De pagoda is er een als vele anderen, maar de auto die er in een schuurtje achter het gebouw staat heeft wel een verhaaltje. In 1963 was hier een monnik die op een dag vertrok naar Saigon. Bij het gebouw van de regering stak hij zijn auto in brand en kwam daar zelf bij om het leven. Dit alles uit protest tegen de behandeling van de regering van president Ngo Dinh Diem. Heftig om hier zo diezelfde auto te zien staan, met een foto van zijn actie. Een beetje misplaats, maar waarschijnlijk uit veiligheidsoverweging, hangt er in de hoek van het schuurtje een brandblusser!
Nog even een laatste bezoek voor vandaag en het dagje motor zit er weer op. De citadel. Een groot deel van de stad Hue valt binnen de oude stadsmuren, die de grond van de voormalige Emperor (keizer) in 1804 heeft laten bouwen. Na een kort bezoek hebben we het wel weer gehad voor vandaag. Genoeg indrukken van Hue. We eten nog een hapje met Marleen en Walter, waarna zij vertrekken met de nachttrein naar Hanoi. Wij hebben het dit keer wat luxer geregeld, door de volgende ochtend pas met het vliegtuig te vertrekken.

Hanoi

Eerder in Hanoi zijn en dan toch pas in de ochtend vertrekken. We zijn deze morgen om 8.30uur op het vliegtuig gestapt (gammele kast hoor!, zo ??n met propellers) en om 1100uur zitten we in een restaurantje in Hanoi. Wij hebben hier met Marleen en Walter afgesproken om samen een hotelletje te zoeken. Om even 1200uur komen ook zij aan met een taxi. Samen zoeken we naar een betaalbare kamer, wat nog niet mee valt. Na veel gesjor en getrek van mensen met een hotel, vinden we eindelijk een goede kamer. Nu maar eens kijken of we een tripje kunnen boeken naar Halong Bay. Nou, dat valt nog niet mee. Vietnamezen met hun ontzettende kopieergedrag. Er zijn hier 10 Sinh Cafe's, 3 Fansipan Tours, 2 Handspans. Het is echt te gek voor woorden en het wordt nog gekker. E?n heeft het zelfs gepresteerd om het adres van de orginele touragent over te nemen. Er zijn 2 Fansipan Tours met hetzelfde adres! Het is maar goed dat we even opletten en de LP er bij pakken. Na wat zoeken besluiten vanwege slechte weersverwachting om er maar een luxe tour van te maken. Handspan met de Dragon Pearl heeft onze voorkeur.
Na wat overdenkingen over de prijs, besluiten we het toch te doen en zo boeken we op deze nieuwe morgen snel de tour. Gelijk stappen we buiten in de taxi, want we willen naar het Mauseleum van Ho Chi Minh. Dit sluit om 1100uur en het is nu al 1000uur. Gezien de verwachte rij mensen moeten we dus haast maken. Eenmaal bij het Mauseleum zijn we allemaal onder de indruk van de hoeveelheid mensen. Voor 90% zijn het allemaal lokale mensen, maar wat een aantallen!! Misschien wel een kilometer mensen staan hier te wachten op het aanzicht van een gebalsemde uncle Ho. De lokale mensjes (ja ze zijn niet echt groot h?) zijn echte voordringers, maar we moeten wel erg lachen om al die giegelende oudjes. Eenmaal binnen is het in het streng bewaakte gebouw toch een soort condoleance sfeertje. Uncle Ho ligt opgebaard in een glazen kist en je loopt er rijen dik kijkend omheen. Vreemde gewaarwording. Buiten bezoeken we ook nog even zijn oude huisje en gaan dan terug naar het centrum. Daar winkelen we nog wat en halen nog wat spulletjes voor de volgende dag.

Halong Bay

Om 8.30uur worden we verwacht bij Handspan. Lekker makkelijk want het zit recht tegenover ons Hotel. Niet veel later stappen we in een busje en worden we in 3 uurtjes naar Halong Bay gebracht. Daar worden we met een boot vervoert naar de boot die we gaan gebruiken om hier 3 dagen door de omgeving te cruisen. Een prachtig mooie houten (boot. We zijn aanboord met 17 man en hebben ruimte genoeg. Na een 7 gangen menu (!) gaan we op bezoek bij de eerste grot. Opzich mooi verlicht, maar wij zijn niet van die grottiepjes. Over de rest van de dagen kunnen we heel kort zijn. Heerlijk relaxt en lekker gegeten. De bemanning en de hele boot zijn een genot om op uit te rusten en van de omgeving te genieten. Overal om ons heen steken rotsen uit het water en hier en daar komt er een vissersbootje voorbij. Door het mistige weer, krijgt het geheel nog een mysterieus sfeertje. Na 2 nachtjes slapen is het helaas over en moeten we weer naar Hanoi terug. Omdat Marleen en Walter de volgende avond met de nachttrein naar Sapa gaan, gaan we deze avond naar de Waterpuppertheatre. Het is eigenlijk een hele aparte voorstelling. Live vietnamese muziek en een grote waterbak als podium. Middels stokken onderwater kunnen mensen achter een scherm poppen laten bewegen. Een grappige vinding en leuk om naar te kijken. Na een uurtje is het voorbij met de pret en gaan wij naar bed.

Naar huis

Nog een dag voor we naar huis gaan en als goede traditie wordt deze gevuld met souveniers zoeken. Ook kopen we nog een bril voor Addy. Dit levert nog even een hilarisch moment op als hij bij de opticien een bril moet laten aanmeten. Een heel gek brilletje met dikke randen doen dienst als testbril. Het ziet er weer heel charmant uit. Gelukkig is het alleen om te testen en krijgt Addy een gewone bril een uurtje later mee. Onze (extra) tas is weer gevuld en we zijn klaar voor de terugreis. s' Avonds eten we nog even wat met Rob en sluiten het geheel goed af met een heus 3 smaken ijsje.

Tot zover Azie voor onze wereldreis. Na een lange reis van 30 uur (incl wachten) landen we weer op schiphol. Hier hebben we nog even schrik bij de douane, want we hebben wel 14kilo extra spulletjes bij ons. Gelukkig worden we niet aangehouden en zijn we weer in het koude kikkerlandje terug. We genieten hier even 3 weken van familie en vrienden, bruinbrood met kaas, ligbad, zacht bed en warme douche. Mmmmmmm.....

 
Opties

Printervriendelijke pagina  Printervriendelijke pagina||Stuur dit verhaal naar een kennis  Stuur dit verhaal naar een kennis