Welkom op
WorldTrip
Home
Login
Lid worden
Voorbereiding
Waarom op reis?
Wie zijn wij?
Voorbereiding
Gezondheid
Route
Landen
Links
Status Nu
Planning
Paklijst
De Reis
Foto Album
Hoe is t?
Thailand
Maleisie
Singapore
Australie
Nieuw Zeeland
Nederland
Laos
Cambodja
Vietnam
Ecuador
Griekenland
Extra
Suggesties
Chat
Gastenboek
Website
Wisselkoers
Statistieken
Contact

Languages
Kies interface taal:


Hits

Ecuador: Ola Ecuador!
Geplaatst op Saturday 24 April - 21:21:35 21:21 uur door addy&niki

ecuador Spaanse les, ijsjes eten en indigo markten.

Opnieuw onderweg...

Na drie weken bruine boterhammen met kaas, melk, familie, vrienden, zachte matrassen en lekker badderen is het weer tijd om verder te gaan. Niki heeft nog even een goede check-up gehad in het ziekenhuis en is weer 100% reisfit gekeurd. Een nieuw continent staat op het programma, Zuid Amerika. We staan zeer vroeg op om het vliegtuig naar Equador te halen. Allereerst een korte vlucht naar Madrid en dan meteen door naar het volgende vliegtuig, een lange vlucht van 13 uur naar Quito.

Er zit 7 uur tijdsverschil tussen Equador en Nederland, dus we komen om 16.00 uur aan in Quito. Vanaf het vliegveld nemen we een taxi de stad in en na 15 minuten staan we bij het hotel van onze keuze. We zijn erg moe en na wat boodschappen duiken we meteen in bed om 1900uur. Toch wel vervelend dat het bed hier zo schommelt... Na een lange nacht komen we er achter dat het bed helemaal niet schommelt, maar dat we gewoon moe waren en waarschijnlijk wat last hadden van de hoogte. Quito ligt op 2850 meter en dat is natuurlijk wennen. De eerste paar dagen staan we dan ook op met wat hoofdpijn, maar dat wordt met een paracetemolletje opgelost. Quito is een stad die wat crimineel is. Zo kun je s? avonds niet over straat als het donker is, vanwege het gevaar om beroofd te worden. Je moet altijd een taxi in deze stad nemen zodra het zonnetje onder is. We moeten hier even aan wennen na het veilige Azie en besluiten daarom meteen dezelfde dag naar Otavalo te gaan. Een klein plaatsje noordelijk van Quito.

Een kleine wandeling brengt ons bij het busstation en na wat zoeken hebben we de juiste bus te pakken. De sfeer zit er al snel in tijdens de busrit want de Equadoriaanse muziek wordt luid aangezet. Halverwege de drie uur durende rit worden we ook nog verrast met live muziek. Twee muzikanten, compleet met gitaren en panfluiten zingen een aantal liedjes midden in de bus. Natuurlijk wilen ze na afloop graag van iedereen wat geld ontvangen.

Otavalo & spaanse les

Otavalo staat bekend om zijn gigantische markt op zaterdag. Vele mensen dragen hier nog de traditionele kleding. De mannen dragen een witte broek, een blauwe poncho, een zwarte hoed en de lange haren gevlochten. De vrouwen zijn heel kleurrijk met een witte blouse met felgekleurde bloemen, een zwarte rok en interessante gevouwen sjaals op hun hoofd. De klededracht wordt niet alleen gedragen voor de toeristen, maar het is gewoon het allerdaagse kloffie.

We vinden een hostel met een gezellig kamertje. We mogen gebruik maken van de keuken en de open haard en dat is erg behaagelijk aangezien het in de avond op deze hoogte vrij fris is. We gaan op zoek naar een cursus Spaans aangezien de mensen hier geen woord Engels spreken en wij bijna geen woord Spaans. In ons boekje 'Hoe en wat Spaans' staan wat zinnetjes waarmee we ons proberen te redden, maar het staat behoorlijk knullig dat we eerst een kwartier moeten zoeken naar de juiste zin voordat we iets kunnen vragen (zeg maar aanwijzen). De eigenaar van het hostel weet een goede school en zodra we deze gevonden hebben proberen we uit te leggen dat we graag Spaans willen leren. We begrijpen dat de eigenaar van de school niet aanwezig is en dat we om twee uur terug moeten komen (secretaresse sprak dus geen engels!). Dan maar eerst eten. We vullen onze magen met een bord heerlijke kip met groente en delen een maaltijd omdat deze zelfs voor onze gezonde hollandse eetlust te groot is. Om twee uur lopen we terug naar de school. De eigenaar komt lachend aanlopen, want zijn secretaresse had bedoeld dat we over twee uren terug moesten komen en niet om twee uur. Hij had dus om 12 uur al op ons staan wachten. Toch wel nuttig dus om op Spaanse les te gaan. De volgende dagen staan in het teken van Spaans leren. Iedere ochtend vier uurtjes les van Olivia (27, verliefd op sportleraar en tevens Engels lerares), onze lerares. In de middag spanderen we dan ook nog een paar uurtjes aan ons huiswerk en het stampen van de vele woordjes.

Weekend!

Zaterdag is het marktdag en die is in Otavalo heel beroemd. Het hele dorp wordt omgebouwd tot een marktplaza. Vele kraampjes gevuld met poncho's, gebreide truien, panfluiten en vele andere hebbedingetjes. We besteden de hele dag aan het rondkijken vooral naar de prachtig traditioneel geklede mensen. De volgende dag gaan we met de bus naar Cotacachi, een plaatsje 20 km verderop. We springen in de bus en met de nodige hobbels vallen we op plaats van bestemming met onze neus in de boter. Er is een gigantische parade van plaatselijke voetbalclubs door het dorpje. Iedere ploeg heeft voorop een eigen mascote. De meeste hebben gekozen voor het mooiste meisje van het dorp, maar er is ook een hond aangekleed met een voetbaltenue aanwezig. Vrolijke muziek begeleidt de optocht. Eenmaal bij het stadion van de plaatselijke FC, verdwijnt de hele parade achter de muren. Een ijsje tussendoor, dat is een goede ecuadoriaanse gewoonte, ze eten ze hier de hele dag door, en we gaan weer opweg naar het centrumpje. Op de markt plaza worden we aangesproken door een jochie wat loopt te bedelen. We geven hem een paar koekjes die met veel genot naar binnen worden gewerkt. Een stukje verderop krijgt hij een paar broodjes bij de bakker. Er zijn zeker de nodige bedelaars in Ecuador, maar de lokale mensen zijn heel sociaal, want iedere bedelaar krijgt wel iets. Na een niet te eten maaltijd bij een restaurant (jehhheggg taai vlees zeg), keren we terug naar Otavalo. Nog even aan de studie, anders krijgen we op ons kop van Olivia.

Oeps!

Een volgende week van studie breekt aan op maandagmorgen. Olivia geeft ons dagelijks het nodige huiswerk mee, waar we deze week weer mee zoet zijn. In het hotel oefenen we het nodige met Miguel de schoonmaker en met het meisje in de keuken. De laatste is nog niet te verstaan, ze praat veel te rapido! Maar de eerste kleine zinnetjes lukken al redelijk, hoewel ze niet langer moeten worden dan 4 woorden. Halverwege de week hebben de bacterieen Niki te pakken. Diarree en koorts. Achteraf geven we de juice de schuld, misschien toch geen bronwater in gezetten, maar kraanwater. Helaas is Niki geveld en gaat Addy alleen op pad met Washington en een canadees meisje van het taal instituut. Een leuke middagwandeling naar de peguche waterval. Daaraangekomen moeten we even klauteren de berg op en dat kost de nodige energie. De laatste weken niet veel bewogen en dan op 3000m ook nog klimmen.... even uithijgen boven aan dus. Langs indigo mensen die hun kleding wassen in de rivier lopen we naar een dorpje. Net als in Azie lopen vele dieren hier ook los rond. Schapen, koeien, kippen en giga varkens, je komt ze hier allemaal tegen. Wel loopt er hier vaak iemand bij, zodat ze geen hinder vormen voor het verkeer. Na 3 uurtjes lopen hebben we het allemaal wel gezien en pakken we een voorbij stormende bus terug naar Otavalo. De volgende dag is Niki nogsteeds geveld en gaat Addy alleen naar les. In de middag besluiten we toch even naar de dokter te gaan. Met het beetje spaans wat we al spreken en het Duits (Arts heet Klaus, zegt genoeg), Engels en wat Nederlands, komen we er samen uit. De nodige dosis pillen en een strak dieet. Na 2 dagen is Niki weer helemaal de oude. Nog wel even voorzichtig eten, maar dat hadden we nu al wel door. Ja, wij vinden het ook knullig, na 10 maanden reizen en dan toch nog een voedselvergiftiging. Het zit in een klein hoekje en even niet opletten, of gewoon pech en je bent een paar daagjes onderuit. Alles weer goed nu met Niki en het is weer weekend!!

Dierenmarkt

Zaterdag morgen gelijk vroeg op, want er is dierenmarkt. Nee, dat zijn geen barneveldse kippen markten, maar Otavalo-aanse Varkensmarkten. Je kijkt je ogen uit. Allemaal mensen met een varken of meerder aan een touwtje en voor een zeker bedrag verruilen ze van eigenaar. Dit gaat vaak gepaard met het nodige verzet van het varken, om maar niet te praten over het gekrijs dat ze maken. Oorverdovend. Enkele koeien, lamas (!?) en een paar schapen en de dierenmarkt is compleet. Een prachtig schouwspel voor ons, iets minder voor de dieren. Tot zo ver... Hasta luego (Tot later...)

 
Opties

Printervriendelijke pagina  Printervriendelijke pagina||Stuur dit verhaal naar een kennis  Stuur dit verhaal naar een kennis